زیگورات کهن ایلامی؛ از نخستین آثار ایرانی ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی یونسکو.
چغازنبیل در نزدیکی شوش استان خوزستان، یکی از کهن‌ترین و بزرگ‌ترین زیگورات‌های بازمانده در جهان است. این معبد پلکانی در حدود سدهٔ سیزدهم پیش از میلاد و به دستور اونتاش‌ناپیریشا، پادشاه ایلام، برای پرستش اینشوشیناک، خدای بزرگ شوش، ساخته شد. چغازنبیل در سال ۱۳۵۸ همراه با تخت جمشید و میدان نقش جهان جزو نخستین آثار ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
زیگورات از طبقه‌های مربعی تو در تو ساخته شده که با آجر و خشت برپا شده‌اند. روی بسیاری از آجرها کتیبه‌هایی به خط میخی ایلامی دیده می‌شود. پیرامون زیگورات، حصارها، معبدها و آثار شهری به نام دور اونتاش قرار داشته که بخش‌هایی از آن هنوز قابل مشاهده است. سیستم آبرسانی و تصفیهٔ آب این مجموعه نیز از نشانه‌های پیشرفت مهندسی ایلامیان است.
آذر تا اسفند بهترین زمان سفر به چغازنبیل و شمال خوزستان است. تابستان‌های منطقه بسیار گرم است و بازدید در این فصل دشوار و حتی خطرناک است. در هر فصل، ساعت‌های صبح برای بازدید مناسب‌تر است.
با قرار دادن چغازنبیل، شوش، هفت‌تپه و شوشتر در یک برنامهٔ دو سه‌روزه، می‌توانید یکی از غنی‌ترین مسیرهای تاریخی ایران را تجربه کنید.
اقامتگاه‌های نزدیک چغازنبیل
سفرتان را کامل‌تر کنید